×

Warning

JUser: :_load: Unable to load user with ID: 347

Αναμνήσεις Featured

"Οι αναμνήσεις"

 

 

paidikes diakopes600 211008 4619D5

 

 

Όσα φέρνει η στιγμή δεν τα φέρνει ο χρόνος όλος λέει ένα ρητό και είναι αλήθεια..

Αρκεί να σκεφτούμε οτι η χρονική διάρκεια της ζωής ενός ανθρώπου, αποτελεί μια ανάμνηση

μέσα στην ιστορία της ανθρωπότητας,τότε θα συνειδητοποιήσουμε(τουλάχιστον αυτό πιστεύω εγώ)

οτι η ζωή αποτελείται από μια σειρά αναμνήσεων,ευχάριστων και δυσάρεστων.

 

Μια έρευνα που είχα διαβάσει,ανέφερε πως η μνήμη ενός ανθρώπου έχει την τάση να αποθηκεύει

περισσότερο τις δυσάρεστες αναμνήσεις,γι'αυτό και οι ευχάριστες συνήθως γίνονται φωτογραφίες

οι οποίες με την σειρά τους κορνιζάρονται και τοποθετούνται κάπου μέσα στο σπίτι.

 

Μια τέτοια φωτογραφία κοιτάζω τώρα και νοσταλγώ εκείνη την χρονική στιγμή.

Ο πατέρας μου με κρατάει στην αγκαλιά του και η μητέρα μου προσπαθεί να κατεβάσει το μπλουζάκι

που φοράω,καθώς η κοιλιά μου έχει κάνει την εμφάνιση της και φοβάται μάλλον μην κρυώσω.

 

Αμέσως σκέφτομαι οτι δεν μου ήταν ποτέ ευχάριστο να κοιτάω τα οικογενειακά μας άλμπουμ,γιατί

κάθε φορά νοσταλγούσα το παρελθόν.

Ναί,το παρελθόν που εκείνες τις στιγμές γινόταν το παρόν,ένα παρόν που συχνά ερωτοτροπούσε με το μέλλλον.

Ίσως η σκέψεις αυτές με έκαναν να αισθάνομαι δυσάρεστα κάθε φορά που ξεφύλλιζα κάποιο από τα

άλμπουμ με τις φωτογραφίες της οικογενείας μου.

 

Τώρα βέβαια μου είναι ακόμα πιο δύσκολο,μιας και σε πολλές από τις φωτογραφίες συναντώ και την απώλεια.

Την απώλεια ενός πολύ αγαπημένου μου προσώπου,του πατέρα μου.

 

Και εδώ είναι η γνωστή σε εμένα στιγμή,όταν αναφέρομαι σε εκείνον,που έντονα συναισθήματα

πλημμυρίζουν την ψυχή μου και το μυαλό αδυνατεί να εντοπίσει τις κατάλληλες λέξεις,ώστε με την σειρά

τους εκείνες να δημιουργήσουν τις προτάσεις που θα μεταφέρουν και θα αποδώσουν το μέγεθος

όσων αισθάνομαι.

 

Μόνο αυτό μπορώ να πώ:

 

"Πατέρα σ'αγαπώ,πάντα θα σε συλλογιέμαι και θα σε ονειρεύομαι γιατί μου λείπεις."

 

Η ζωή όπως σας ανέφερα,αποτελείται απο μια σειρά ευχάριστων και δυσάρεστων αναμνήσεων

και τις περισσότερες φορές δεν επιλέγουμε εμείς με τι σειρά θα έρθουν.

Αυτό που έχουμε την δυνατότητα να επιλέξουμε,είναι το αν θα συνεχίζουν να έρχονται ή όχι.

 

Εγώ επιλέγω "αναμνήσεις" λοιπόν και "καλή τύχη με την σειρά που θα έρθουν."

 

 

 

κείμενο:Άγγελος Μπιλιώνης#Στην μνήμη του πατέρα μου#

 

More in this category: « Η εξαιρετική συνέντευξη του Sixto Rodriguez στην Kafka Κερτ Κομπέιν: δέκα εξομολογήσεις του "άγιου" της ροκ »
comments powered by Disqus