Οι μεγάλες στιγμές της ανθρωπότητας Κύριο

 

 

 

Οι μεγάλες στιγμές της ανθρωπότητας(Στέφαν Τσβάιχ)

 

 

 

MEGALES STIGMES TIS ANTRHOPOTITAS

 

 

Κανένας καλλιτέχνης δεν είναι καλλιτέχνης και τις είκοσι τέσσερις ώρες της καθημερινότητας του.

Το ουσιαστικό του έργο, αυτό που μένει, ολοκληρώνεται πάντοτε κατά τη διάρκεια των λιγοστών και

σπάνιων στιγμών της έμπνευσης. Το ίδιο συμβαίνει και με την ιστορία, τη μεγαλύτερη ποιήτρια και καλλιτέχνιδα

όλων των εποχών, τη σπουδαιότερη δημιουργό. Ακόμα κι εκεί, στο "μυστικό εργαστήρι του Θεού", όπως με δέος

την αποκαλεί ο Γκαίτε, συμβαίνουν πολλά καθημερινά και ασήμαντα. Κι εκεί είναι σπάνιες οι στιγμές της έξαρσης,

όπως και στην τέχνη, όπως και στη ζωή.

 

Μερικές απ' αυτές τις δραματικά συμπυκνωμένες στιγμές, τις μοιραίες για την ιστορική εξέλιξη, προσπάθησα να

συγκεντρώσω εδώ. Τις διάλεξα από διάφορες εποχές και περιοχές του κόσμου. Πουθενά δεν αποπειράθηκα να

ωραιοποιήσω με δικές μου επινοήσεις την ψυχική αλήθεια των εξωτερικών ή των εσωτερικών γεγονότων.

Γιατί σ' αυτές τις έξοχες στιγμές της η ιστορία δε χρειάζεται βοηθούς και στολίδια.

Εκεί που μεγαλουργεί ωςποιήτρια η ίδια, είναι στ' αλήθεια αξεπέραστη, και δεν υπάρχει ποιητής ικανός να

αναμετρηθεί μαζί της.

 

Ο Στέφαν Τσβάιχ (Stefan Zweig) γεννήθηκε στη Βιέννη στις 28 Νοεμβρίου του 1881 και αυτοκτόνησε μαζί με τη

γυναίκα του στις 22 Φεβρουαρίου του 1942 στη Βραζιλία. Έπασχε από μανία καταδίωξης και πίστευε ότι αποτελεί

προσωπικό στόχο του Χίτλερ. Υπήρξε ένας από τους πιο συνεπείς αντιφασίστες και περιπλανήθηκε σε διάφορες

χώρες του κόσμου, όταν πήρε την εξουσία ο Χίτλερ στη Γερμανία.

Από την εποχή του μεσοπολέμου πίστευε στην ιδέα της ενωμένης Ευρώπης, υπό κεντρική διακυβέρνηση.

 

 

stefan-tsvaix-i-avastaxti-empeiria-tis-eksorias

 

 

Στην ιστορία της λογοτεχνίας κατέχει μία σημαντική θέση, κυρίως για τις βιογραφίες ιστορικών προσωπικοτήτων,

που συνέγραψε επηρεασμένος από τις ψυχαναλυτικές θεωρίες του φίλου του Ζίγκμουντ Φρόυντ.

Τα πορτραίτα των Αμέριγκο Βεσπούτσι, Μαγγελάνου, Μαρίας Αντουανέτας, Μαρίας Στιούαρτ,

Ονορέ Ντε Μπαλζάκ,Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι και Φρειδερίκου Νίτσε, διαβάστηκαν πολύ και στη

χώρα μας.Ξεχωριστή θέση στο έργο του Στέφαν Τσβάιχ κατέχει τo εξομολογητικό έργο του

«Η σκακιστική νουβέλα» (εκδ. Άγρα),που χρησιμοποιεί το σκάκι για να εικονογραφήσει την

ψυχολογία του Ναζισμού.

 

Μεταξύ άλλων είχε πεί:

  • «Αυτός που είναι στην ευτυχία μόνος του, θα είναι και στη δυστυχία μόνος του.»
  • «Δεν μένει καιρός στην ιστορία για να είναι δίκαιη. Δουλειά της είναι, αφού είναι μεροληπτική, να αναφέρει τις επιτυχίες, όμως πολύ σπάνια την ηθική τους αξία. Έχει τα μάτια της στυλωμένα στους νικητές κι αφήνει στη σκιά τους αφανισμένους.»
  • «Κάθε έθνος, κάθε εποχή, κάθε σκεπτόμενος άνθρωπος, πρέπει συχνά να καθορίζει τα όρια ανάμεσα στην ελευθερία και την εξουσία. Γιατί ελευθερία χωρίς εξουσία καταντάει χάος, και εξουσία χωρίς το σεβασμό της ελευθερίας, τυραννία.»

πηγή:www.san simera.gr
comments powered by Disqus
099303-facebook-logo-square

Αθηναϊς Πολυχώρος

Leftys Handcrafts

All rights reserved voyager

Development By Drogitis Nick